TAGAbLOG ni BEANS

Ang Mahiwagang Bubong

Kasulukuyang inaayos at pinapaganda ang bahay nila Beans ngayon kaya magulo, makalat at puno pa ng mga materyales sa paggawa ng bahay ang buong paligid nito. Tuwing umaga ay maririnig ang mga martilyong pumupukpok sa mga dingding at mga alikabok mula sa mga dingding na sinisira at inaayos. Pati ang kanilang bubong ay hindi pa ayos dahil sa planong gawing dalawang palapag ang kanilang bahay.

Gabi noon ng Lunes, Abril 13, 2009) matapos ang Easter Sunday, naliligo si Bean nang biglang umulan ng malakas. Nasa kalagitnaan siya ng pagsasabon ng katawan nang biglang sumigaw ang kanyang kuya: “Hoy Tingting nag-ulan! Pagdali dira! (Hoy, umuulan! Bilisan mo diyan!)” Nang matapos si Beans sa pagligo nang paglabas niya ay tunay nga na umuulan – hindi lamang sa labas ng bahay kundi pati na rin sa loob ng bahay nila.

Dito nkalagay ang TV

“Hala! Nag-ulan gyud diay! Wah, kadyot lang! Magbrief sa ko ha! (Hala! Umuulan nga! Wah! Sandali lang! Magbibrief muna ako!” At dali daling nagsuot si Beans ng salawal at pati na rin shorts. Hindi niya alam kung ano ang gagawin. Basa na ang kanilang tv, dvd player, ang sala at pati na rin ang keyboard ng pc nila. Siyempre, inuna niyang sinalba ang laptop niya at baka maTY ito. Pagkatapos ay inakyat ni Beans ang kanilang bubong para tingnan kung ano ang magagawa niya ngunit wala siyang magawa kasi madilim na noon kaya bumaba na lang siya at tinulungan ang kapatid na nuon ay nagsasalok ng tubig mula sa balding napupuno na ng tubig mula sa ulan.Ang kapatid naman niyang babae ay nagpupunas na ng sahig at inaagapan ang pagdami ng tubig sa sahig.

Sa Sala

May tumawag sa telepono nila, tatay iyon ni Beans at nagtatanong kung anon a ang sitwasyon ng bahay. “Ulan! Nag-ulan diri sa sulod sa balay! Ang tv basa na, ulan gihapon diri sa sulod sa balay! Babay. (Ulan! Umuulan dito sa loob ng bahay! Ang tv basa na, umuulan pa rin dito sa loob ng bahay! Babay.” At patuloy pa rin sa paghahakot ng naipong tubig at pilit na panatilihing tuyo ang mga dapat tuyo. Ilang sandal lang ay dumating na ang tatay ni Beans para tumulong sa nagkakagulong magkakapatid.
Ilang sandali lang ay tumila na rin ang ulang at dahan dahan nang huminto ang tulo sa buong bahay nila Beans. “Sa wakas at makakaligo na rin ako ulit!“ wika pa ni Beans.

==========D=I=T=O===I=L=A=L=A=G=A=Y===A=N=G===H=A=G=D=A=N=A=N==========

Ang Mahiwagang Bubong

Isa sa mga kantang nagpatibok ng puso ni BEANS ang kantang ito.

*Kung sakaling mapadaan man siya sa page na ito, at least alam niyang importante pa rin siya* ang nasa isip ni BEANS

~One look, and I’m mesmerized by your eyes~

Para sa mga nakakaalam sa mga blogs ni Beans na nasa wikang Ingles, ito ang kaunaunahang blog niya sa wikang mahal ng mga Piilipino, ang wikang Filipino. Naisipang gumawa ni Beans ng blog sa wikang Filipino sapagkat ngalay na ang kanyang puso, isip at kamay sa pagsusulat sa wikang banyaga. Nais niya sanang ilahad ang kanyang mga pananaw sa buhay, mga kaganapan sa kanyang araw-araw na paghinga, paghithit-buga ng yosi at pagtungga ng alak sa wikang naiintindihan ng lahat ng Pilipino.

Kung tatanungin ninyo si Beans kung bakit ngayon lang niya naisipang gumawa ng blog sa wikang Filipinpo ay dahil hindi talaga niya nakahiligan ang pagboblog dati. Dahil na rin sa kagustuhang kumita ng pera ay napilitan siyang gumawa ng blog sa wikang Ingles para pagkakitaan ito. Naging praktikal lang kumbaga. Ngunit sa pagkakataong ito ay hindi niya ito isasama sa mga pinagkakakitaan niyang blog, sa halip ay gagawin niya itong personal na online dyornal para kung sakasakali man ay kinailangan niyang magbalik tanaw ay may mababasa siya.

Sana ay tangkilikin ito ng maraming mambabasa.

Nagpapasalamat pala si Beans kay ERIC DINGLASAN para sa magandang mungkahi niya sa para sa pangalang ng blog na ito.

Mababasa ninyo ang mga non-Filipino blogs ni Beans sa upper left sidebar ng blog na ito.